VAN NIEMANDSLAND NAAR CHIQUE GALA

02/09/16

Van niemandsland naar chique gala

Voor Linda van Vliet (Nederlandse winnares Wings for Life World Run 2014) was het twee jaar achter elkaar een grote verrassing dat ze won, en wát ze won. Lees hieronder haar bijzondere verhaal.

 

In 2014 heb je meegedaan tijdens de eerste Wings for Life World Run, in Assen. Hoe ben je erachter gekomen dat de Wings for Life World Run bestaat?

Dat kwam door mijn werk. Ik ben test coördinator van het Centrum voor Aangepast Sporten Amsterdam (CASA Reade) en heb daardoor veel contact met onder andere handbikers. Daarnaast trainde ik op dat moment een aantal handbikers. Monique Velzenboer heeft in 2014 in het kader van de eerste Wings For Life World Run mensen met een dwarslaesie geportretteerd samen met iemand die voor die persoon zou rennen. Daar werd ik ook voor gevraagd, zodoende hoorde ik voor het eerst over de Wings for Life World Run. Toen dacht ik; dan moet ik ook maar gaan lopen ook.

Sydney en Linda. Monique Velzenboer maakte in 2014 een mooie portrettenreeks voor de Wings for Life World Run.  

 

"Je loopt natuurlijk voor diegenen die dat niet kunnen. Ik ging er dus vanuit dat het een sponsorloop was; had me er verder niet echt in verdiept. Pas toen er ineens televisiemotoren en een mountainbiker om me heen bleven draaien begreep ik dat ik als eerste vrouw lag en dat het dus een soort van wedstrijd was." - Linda van Vliet 

Wat vind je leuk aan de Run?

Ik vond het geweldig! Ik vond het heel erg leuk om mee te maken – hoe het is opgezet is fantastisch. Het concept met zo’n Catcher Car die je achterna zit is super leuk! De start over het circuit in Assen was indrukwekkend, maar ook bij terugkomst met al die grote schermen waarop je ziet waar over de hele wereld nog mensen in de race zijn… dat geeft echt een gaaf gevoel! Het enige minpunt in 2014 vond ik dat er in Nederland nog geen mogelijkheid was dat rolstoelrijders zelf mee konden doen. Dat zijn toch de personen voor wie we het doen.

 

Je bent heel veel mensen voorbij gelopen met de Catcher Car op je hielen. Hoeveel kilometer heb je uiteindelijk gelopen?

32, maar zeker weten doe ik dat niet. Van tevoren zei mijn coach nog dat ik niet meer dan 21 kilometer mocht lopen. Ik zat op dat moment namelijk in de Nederlandse selectie voor Cross Triatlon en twee weken later zou ik deelnemen aan het Europees Kampioenschap. Toch liep ik zo lekker dat ik me niet kon inhouden. Bij de 30 kilometer dacht ik, nu moet ik echt stoppen. Sta ik bij dat 30 km bord te wachten op de auto, komt er ineens nog een vrouw voorbij gerend. Nou, wat denk je? Toen ben ik natuurlijk wel weer gaan lopen. Dan ben ik te competitief om dat te laten gebeuren.

En het eindresultaat kennen we.

 

Je was hiermee de winnares van 2014 en de prijs was natuurlijk…

Nou, dat is grappig want ik wist helemaal niet dat de winnaar iets kreeg. Ik stond daar op het podium en kreeg ineens zo’n bord in m’n handen waarop de presentator vraagt: ‘Weet je wel wat er op staat?’ en toen bleek dat ik een reis mocht uitkiezen. Een geweldige verrassing.

 

Maar wáárom Georgië?

Die vraag heb ik echt heel vaak gehad. Ik wilde graag weg met een vriendin – waar ik vroeger altijd gekke reizen mee maakte – maar zij was toentertijd net moeder geworden, wilde niet langer dan een week weg, maar het liefste wel buiten Europa. Zo kwamen we eigenlijk in Georgië uit. Daarnaast waren in 2015 veel Runs door de stad en ik houd persoonlijk enorm van in de natuur rennen.

Het is een heel bijzonder land en ook een heel bijzondere week haha, we hebben weer wat meegemaakt hoor. Sowieso is het contrast tussen de hoofdstad en alles daarbuiten bijzonder. En de natuur is echt geweldig. Je hebt daar natuurlijk de Kaukasus, dus we zijn na de Run nog even de bergen in gelopen en op 3000 meter hoogte gekampeerd. Eenmaal weer in de bewoonde wereld werden we nog uitgenodigd voor een gala en hebben we onze modderige bergschoenen uitgeschopt en ingeruild voor chique galakleding. Het ene moment stonden we nog in niemandsland en het volgende moment stonden we galakleding te shoppen.

 

Naast kamperen op 3km hoogte en gala’s bezoeken, heb je daar óók gewonnen. Hoe was dat en had je het verwacht?

We hadden de avond ervoor nog een wijnproeverij. (…) Niet de allerbeste voorbereiding. Ik ben gestart met de intentie te genieten en gewoon lekker door te gaan. Met een aantal pit stops (wijnproeverij was niet helemaal goed gevallen) er net weer 32 kilometer uit weten te persen, met sprintje naar het bordje. Hier had ik ook geen prijs verwacht, ik dacht dat de beste Georgische vrouw de reis zou winnen. Dus het was een zeer aangename verrassing, dat mailtje.

Heb je al besloten waar je dit jaar gaat lopen?

Dit jaar is het even anders, omdat ik met een blinde triatlete, Joleen, aan het trainen ben voor de Paralympische Spelen. Dit seizoen staat dus in het teken hiervan en hierdoor wil en kan ik voor de Spelen in september geen week reizen. Ik hoop dit jaar dan wel mee te doen in Breda, samen met Joleen natuurlijk.

Als het goed is mag ik mijn prijs in 2017 inzetten; ik heb mijn vader al gevraagd om dan mee naar Canada te gaan.

 

Je hebt nu al 2 jaar achter elkaar gewonnen. Heb je nog tips?

-    Niet te hard starten! Daar heb ik beide jaren echt om gelachen. Mensen sprinten als een speer weg, rennen 1 kilometer en dan kom je ze daar langs de kant van de weg uitgeteld tegen.

-    Loop lekker je eigen tempo en zie maar waar het schip strandt. Niet gek laten maken door mensen om je heen, maar focus op jezelf.

-    Last but not least: misschien is het ook een goeie tip om wc-papier mee te nemen haha. Of meer dixies aan de kant van de weg, maar weet niet of ze die in het buitenland overal kennen.

Lokale partner
ColoplastDwarslaesie